Visie

Ik loop door een straat.
Er is een diep gat in het trottoir
Ik val erin.
Ik ben verloren ...... ik ben radeloos.
Het is mijn schuld niet.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik doe alsof ik het niet zie
Ik val er weer in.
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Het is mijn schuld niet.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik zie dat het er is
Ik val er weer in ...... het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open.
Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld.
Ik kom er direct uit.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik loop er omheen.

Ik loop door een andere straat.

                                         (bron: Het Tibetaanse boek van leven en sterven van Sogyal Rinpoche)

Bovenstaand gedicht geeft naar mijn mening in een notedop weer hoe bewustwording of letterlijk ont-wikkeling plaatsvindt. We kunnen pas uit een situatie stappen wanneer deze ons echt duidelijk is, zodat we bewust(er) keuzes kunnen maken.

Innerlijke waarheid (of helder weten) is voor iedereen beschikbaar, echter door conditionering, concepten en aannames verliezen we het contact met de bron van het leven, onze eigen kracht. Liefdevolle acceptatie van de situatie is zeer essentieel voor het proces en een objectieve coach kan hierbij een waardevolle katalyserende rol spelen.